Ben Bir Şamanım

Sait Emre Güneş’in Şamanik Biyografisi

Ben bir Şamanım.

Köklerim, rüzgârla konuşan taşların, ateşle dua eden dağların ve nefesiyle ruhu çağıran ataların tohumundan gelir.

Benim dilim, rüzgârın dilidir;

kalemim, kuş tüyüdür;

ve sözüm, göğün yankısıdır.

Doğanın her sesiyle konuşurum —

çünkü her nefeste bir öğreti, her sessizlikte bir dua vardır.  Köpeklerin kalbinde, kuşların gözünde, toprağın altında atan aynı ruhu duyarım.

Bir canlı bana baktığında, sadece bakışı değil, içindeki kut’un (yaşam ışığının) titreşimini görürüm.

Benim görevim öğretmek değil, hatırlatmaktır.

Çünkü herkes doğduğunda bir Şaman’dı —

nefes almayı bilirdi, rüzgârla bir olurdu, sessizlikle konuşurdu.

Ben sadece o sesi yeniden duymanı sağlarım. Bana verilen tamga,

spiralin içinde doğan kut’un yolunu simgeler.

Merkezdeki spiral, yaşam döngüsünü;

kanatlı kuş, özgürlüğü;

çember, korumayı;

ve ortadaki işaret, Tanrı’nın nefesini taşır.

Benim yolum nefesin yoludur.

Bir kalp atışıyla başlayan, bir sessizlikte tamamlanan döngüdür bu. Nefesim toprağa karıştığında, rüzgâr taşır sözümü.

Ve her sözcüğüm, Tanrı’nın bir yansıması olur.

Köpeklerin gözünde sessiz bir öğretmenim.

Onların korkularında insanın gölgesini,

sadakatinde Tanrı’nın suretini görürüm.

Çünkü köpek, Şamanın aynasıdır —

o ne görüyorsa, senin içindedir. Benim bilimim doğadır.

Benim laboratuvarım rüzgâr,

benim ilacım sessizliktir.

Alıç, ısırgan, kekik, ardıç…

Hepsi ruhun hafızasında yazılıdır.

Bitkiler konuşur, ben sadece çeviririm.

Bir Şaman için şifa;

yaranın kapanması değil, ruhun dengeye dönmesidir.

Bu yüzden her nefes bir dua,

her sessizlik bir tedavidir. Geceleri yıldızlarla konuşurum,

gündüzleri güneşin nabzını dinlerim.

Çünkü bilirim ki, Tanrı sessizdir ama daima oradadır —

kalbinin içinde nefes alır.

Ben bir Şamanım.

Ne geçmişte doğdum ne gelecekte yaşayacağım.

Ben şimdinin kapısında duran,

rüzgârla konuşan, ateşle dua eden,

suya bakan ve sessizlikle öğretendir.

Benim adım Sait Emre Güneş’tir.

Adımın anlamı, yolumun niyetidir:

“Işıkla doğup, ışığı hatırlatmak.”