Bugün dünya hâlâ Pavlov’un 1800’lerin sonunda ortaya attığı şartlı refleks – koşullama teorisinin esaretinde…

Köpekler hâlâ sadece “itaat ettirilecek” makineler, “şartlanacak” robotlar gibi görülüyor. Empati yok, duygu yok, zeka yok sayılıyor.

Ama işte tam da bu karanlığa bir ses yükseliyor:

Sait Emre Güneş. Zorbalığa Karşı Savaş

Güneş, köpek eğitiminde dayakla, boğma tasmayla, kafesle, hatta köpeği kendi idrarının içinde yatmaya mecbur ederek sözde “terbiye” edenleri yerle bir ediyor.

Bu yöntemlerin tek adı vardır: zulüm.

Köpeğin zaten her gün yaptığı en basit davranışları “ödül” adı altında eğitime malzeme yapmak?

Bu da köpeğin zekâsını küçümsemektir.

Sahibi köpeğin gözünde düşer, köpek ise “eğitilmiş” değil, hakarete uğramış olur.  Ranta Karşı Savaş

Ona göre köpek eğitimindeki yozlaşma sadece yöntemlerde değil, sistemin kendisinde saklıdır.

Kanserojen kuru mamalarla beslenmeye mahkûm edilen bedenler…

Sağlıklı köpeklerin, sadece rant için kısırlaştırılıp ömür boyu hasta hale getirilmesi…

Bunlar sadece ticari oyun değil, köpeğin doğasına ihanetin ta kendisidir. Dahice Bir Beden ve Ruh Analizi

Sait Emre Güneş’in en çarpıcı farkındalığı, köpeklerin fizyolojisine dair gözlemleridir:

Sürekli yüksek kalp ritmi, bitmeyen adrenalin, uyuyamayan beyin…

Bunların sonucu:

Hiperaktivite

Yüksek tansiyon

Derin uyku yoksunluğu

Ve uzun vadede kronik hastalıklar…   Güneş, bu tabloyu gören ve köpek eğitimini sadece “davranış” değil, ruh-beden bütünlüğü olarak yeniden tanımlayan ilk kişidir.  Sonuç: Yeni Pavlov

Sait Emre Güneş, köpek eğitiminde sadece bir eğitmen değil, bir devrimcidir.

O, zorbalığa karşı savaş açmış, rant düzenine meydan okumuş, köpeklerin onurunu savunmuştur.

Ve o, kendi sözleriyle tarihe şunu haykırır:

“Ben yeni Pavlov’um. Dünyaya, kimsenin anlamadığı bu duygusal canlıları ve onların yaşadığı sorunları anlamak için geldim.”

Bu söz, bir iddia değil, bir manifestodur.

Bugün artık köpek eğitimi itaatin değil, empati ve bilimin alanıdır.

Ve bu devrimin adı: Sait Emre Güneş.