Kuantum Bakış, Köpek Davranışları ve Rezonans

Davranışın Ardındaki Görünmeyen Alan Üzerine

Sait Emre Güneş

Köpek davranışları üzerine çalışan herkes, bir noktada şu gerçekle yüzleşir:

Aynı köpek, farklı insanların yanında tamamen farklı davranışlar sergiler.

Bu fark, komut bilgisiyle, teknikle ya da eğitim süresiyle açıklanamayacak kadar derindir.  Bu noktada soru şudur:

Davranışı gerçekten kim üretir?

Köpek mi, insan mı, yoksa aralarındaki ilişki alanı mı?

Benim çalışmalarımdaki kırılma noktası tam olarak burada başlar.                            Davranış Bir Nesne Değil, Bir Alan Fenomenidir

Klasik köpek eğitimi anlayışı, davranışı köpeğe ait bir çıktı olarak ele alır.

Oysa davranış, izole bir varlığın ürünü değildir; etkileşimsel bir olaydır.

Kuantum fiziğinin bize öğrettiği temel ilke şudur:

Parçalar değil, ilişkiler gerçeği belirler.

Bu bakış, köpek davranışlarına uygulandığında çarpıcı bir gerçek ortaya çıkar:

Köpeğin davranışı, yalnızca içgüdülerinin değil, insanın sinir sistemiyle kurduğu rezonansın sonucudur.                                    Rezonans: Eğitimin Görünmeyen Dili

Rezonans kavramı, çoğu zaman yanlış anlaşılır.

Rezonans:

duygusal coşku değildir

enerji yaymak değildir

köpekle “aynı histe olmak” değildir

Rezonans, iki canlı sistemin birbirinin iç dengesini bozmadan etkilemesidir.

Köpekler, doğaları gereği:

insanın niyetini değil,

sadece söylediğini değil, 

sinir sisteminin durumunu da  okurlar.                                       Bir insan kaygılıysa ama sakin davranıyorsa, köpek kaygıyı algılar.

Bir insan kararlıysa ama ses tonu yumuşaksa, köpek kararlılığı algılar.

Çünkü köpekler:

sadece bilinçli olarak konuştuğumuz dili değil,

bilinç öncesi sinyalleri takip eder.  Bu, kuantum bakışla örtüşen bir durumdur:

Ölçüm cihazı sistemi nasıl etkiliyorsa,

insanın iç durumu da köpeğin davranış alanını öyle etkiler. Kuantum Bakış: Kontrolden Gözleme Geçiş

Kuantum düşünce, kontrol fikrini sarsar.

Klasik yaklaşım şunu söyler:

“Doğru tekniği uygularsan, doğru sonucu alırsın.”

Kuantum bakış ise şunu söyler:

“Sistemi gözlemleme biçimin, sonucu değiştirir.”

Köpek davranışlarında bu şu anlama gelir:

Köpeği düzeltmeye çalışan insan → direnç üretir

Köpeği anlamaya çalışan insan → düzen üretir

Çünkü davranış, baskıyla değil düzenli bir ilişki alanında değişir.  Belirsizlik ve Öğrenme

Kuantum evrende belirsizlik bir kusur değil, öğrenme alanıdır.

Aynı durum köpekler için de geçerlidir.

Aşırı kontrol edilen köpek:

tahmin yapamaz

inisiyatif geliştiremez, sezgi kullanamaz, 

bağımlı ya da tepkisel olur.           Belirsizlikle temas edebilen köpek ise:

Sezgilerini kullanır, çevreyi okur

insanla uyum geliştirir

davranışı içselleştirir

Ancak burada kritik bir nokta vardır:

Köpek, belirsizliğe ancak insanın sinir sistemi düzenliyse dayanabilir.

Düzensiz bir insan, belirsizliği kaos olarak aktarır.

Düzenli bir insan, belirsizliği öğrenme alanına dönüştürür.         Davranışın Kuantum Gerçeği

Köpek davranışı:

emirle şekillenmez

ceza ile düzelmez

ödülle kalıcı olmaz

Davranış:

İlişki alanında çöker ya da açılır.

Bu alan:

insanın içsel durumu

köpeğin geçmiş deneyimleri

anlık çevresel faktörler

karşılıklı rezonans tarafından birlikte oluşturulur.

Kuantum bakış bize şunu öğretir:

Davranış, sabit bir özellik değil,

her an yeniden oluşan bir olasılık dağılımıdır. Sonuç: Eğitim Değil, Düzenleme

Benim için köpek eğitimi:

öğretmek değil

yönetmek değil

şekillendirmek değil

ilişkiyi düzenlemektir.

Kuantum bakış, köpek davranışlarını mistikleştirmez; aksine sorumluluğu netleştirir:

Köpek ne yaptıysa, ilişki alanında yapılmıştır.

Davranış değişecekse, önce insanın iç düzeni değişmelidir.  Bu nedenle şunu açıkça söyleyebilirim:

Köpek davranışları, insan bilincinin en dürüst aynalarından biridir.

Ve kuantum bakış, bu aynaya kaçmadan bakabilenler için güçlü bir araçtır.